X
تبلیغات
ماهی فلاور

ماهی فلاور

انگل کاستیا و شیوه های درمان(Costia)

انگل کاستیا از انواع انگل های تک یاخته ای (Protozoan) و از نوع تاژکداران و یکی از معمول ترین بیماری های آکواریومی است.این انگل پوست بدن و آبشش ماهی را درگیر میکند.این انگل نه زنده زاست و نه تخم گذار!!!و به شیوه تقسیم شدن یا شکافته شدن 2 تایی (Binary Fission) تکثیر میشود.
شباهت های زیادی بین انگل کاستیا و انگل کیلودونلا وجود دارد که تشخیص آن در بعضی از موارد خیلی سخت و نیاز مند تجربه زیاد است.

علایم :

1.خراشیدن و کوبیدن پوست بدن به اشیای داخل آکواریوم
2.به وجود آمدن نقاط قرمز و خونی رنگ رو سطح پوست
3.به وجود آمدن خراش یا زخم های خونی و باز
4.بی حرکت ماندن یا گوشه گیر شدن ماهی
5.پدید آمدن لکه های ابری و سفید روی سطح پوست ماهی
6.ابری شدن چشم
7.آمدن ماهی به سطح آب و تنفس سنگین و بریده و نا منظم برای گرفتن اکسیژن(در صورت آلوده شدن آبشش ها)
8.به وجود آمدن لایه سفید وصله مانند روی تن ماهی یا همون White Patch
9.ترشح موکوس روی سطح بدن ماهی به منظور محافظت بیشتر از پوست ماهی
10.کم شدن اشتهای ماهی
11.لاغر شدن ماهی
12.سست شدن ماهی و رفتی به حالتی شبیه به خواب یا کما!!! و نهایتا مرگ ماهی

این انگل به راحتی در آب شنا میکند و به دنبال میزبانی برای ادامه زندگی میگردد.در صورت بروز علائم در یک ماهی معمولا بیشتر ماهی های موجود در آن تانک به این انگل آلوده میشوند.کیفیت بد آب اکواریوم روند این بیماری رو تشدید میکند.غذای زنده و ماهی آلوده از اصلی ترین دلایل ورود این انگل به تانک است.

درمان :

بالا بردن دمای آب (بین 30 تا 34 درجه سانتیگراد بر اساس مقاومت ماهی) به درمان این بیماری کمک میکند.
اضافه کردن 1 قاشق غذا خوری نمک بدون ید در هر 20 لیتر آب به درمان این بیماری کمک میکند.

راه اول :

حمام نمک :

راه اول :

7.5 قاشق غذا خوری نمک بدون ید به ازای هر گالن آب(معادل 3.78 لیتر) و انتقال ماهی به این محلول تا زمانی که تعادل ماهی به هم بخوره(بسته به تحمل انواع مختلف بین 30 ثانیه تا چند دقیقه) و بعد از آن انتقال ماهی به آب تمیز.

راه دوم :

2.5 قاشق غذا خوری نمک بدون ید به ازای هر گالن آب(معالد 3.78 لیتر) و انتقال ماهی به این محلول برای مدت 10 الی 15 دقیقه و بعد از آن انتقال ماهی به آب تمیز.

راه دوم :

مالاچیت گرین :

1 میلی گرم به ازای هر 5 لیتر آب به مدت 4 تا 5 روز

به دلیل وجود تخم انگل درمان باید روز اول و سوم و پنجم و هفتم تکرار شود.

استفاده از پودر مالاچیت گرین به دلیل سمی بودن پیشنهاد نمیشه.در حال حاضر دارو هایی تو بازار موجود هست که ماده موثرشون فرمالین + مالاچیت گرین است.

ماده موثره Sera Costapur و Tetra Contraspot و Tetra ContraIck هر سه فرمالین 37% و مالاچیت گرین است.

راه سوم :

سولفات مس :

1 ملیگرم به ازای هر 5 لیتر آب.طول درمان 5 تا 7 روز.بعد از پایان این مدت 100% سیفون و تکرار مجدد دوز دارو

راه چهارم :

فرمالین :

1 تا 2 قطره به ازای هر گالن آب(هر گالن معادل 3.78 لیتر است) در آب های با سختی (GH) بین 0 تا 2
2 تا 3 قطره به ازای هر گالن آب(هر گالن معادل 3.78 لیتر است) در آب های با سختی (GH) بین 3 تا 5
4 تا 5 قطره به ازای هر گالن آب(هر گالن معادل 3.78 لیتر است) در آب های با سختی (GH) بالای 6

به دلیل وجود تخم انگل درمان باید روز اول و سوم و پنجم و هفتم تکرار شود.

محصولات آماده ای توی بازار هست که ماده اصلیشون فرمالین و مالاچیت گرینه

ماده موثره Sera Costapur و Tetra Contraspot و Tetra ContraIck هر سه فرمالین 37% و مالاچیت گرین است.

راه پنجم:

پرمنگنات پتاسیم :

حمام کوتاه مدت :
10 میلی گرم به ازای هر لیتر آب و حمام دادن ماهی به مدت 10 دقیقه

حمام دراز مدت :
1 یا 2 میلی گرم به ازای هر لیتر آب و حمام دادن ماهی به مدت حد اقل 4 ساعت

بهتره از آبی استفاده بشه که سختیش پایینه مثل آب r.o یا آبی که دو سومش آب مقطر باشه و یک سومش آب شیر.

راه ششم :

آکریفلاوین :

اضافه کردن یک تا 3 قطره از محلول آکریفلاوین در هر لیتر آب آکواریوم .
(1 گرم پودر آکریفلاوین در یک لیتر آب برابر است با یک لیتر محلول آکریفلاوین)

فرمالین حلالیت اکسیژن توی آب رو پایین میاره.هوادهی قوی فراموش نشه.

پرمنگنات پتاسیم حلالیت اکسیژن توی آب رو پایین میاره.هوادهی قوی فراموش نشه.

+ نوشته شده در  پنجشنبه هشتم مهر 1389ساعت 20:32  توسط امید  | 

فرونکولوزیس و شیوه های درمان(Furunculosis)

فرونکولوزیس
علت نام گذاری این بیماری طبق تحقیقاتی که داشتم به خاطر ضایعات تاول مانندی است که روی پوست ایجاد می کند
عامل این بیماری باکتری گرم منفی میله ای شکل کوتاه است و تقریبا بی تحرک است
در این بیماری هرچه دما بیشتر باشد شدت بیماری بیشتر می شود در واقع با دمای آب نسبت مستقیم دارد
قابل توجه دوستانی که در آکواریومشون لاک پشت نگه میدارند:
خزندگان دوزیستان و بعضی ماهیان وحشی می توانند ناقل این بیماری باشند شیوع این بیماری بسیار زیاد است و به سرعت تمام ماهیانی که در یک تانک هستند به این بیماری مبتلا می شوند در واقع در بعضی موارد شیوع بیماری صد در صد است
انتقال این بیماری از طریق آب و غذاو وسایل آلوده صورت می گیرد و هم از طریق تخم !
یعنی تخم های ماهی هم به این بیماری آلوده می شوند
معمولا تلفات این بیماری بسیار زیاد است در بعضی مواقع تلفات به 85% هم می رسد
علائم:
نشانه ها و علائم این بیماری را می توان به سه شکل حاد و تحت حاد یا مزمن تقسیم کرد:
شکل حاد:
در این مرحله از بیماری روزانه درصد قابل توجهی از ماهیان بی حال شده و به سطح آب آمده و تلف می شوند
از انواع نشانه های این بیماری می توان به تیرگی رنگ بدن بیرون زدگی چشمان خونریزی در پوست باله ها آبششها و دیگر نواحی بدن نام برد
شکل تحت حاد:
دراین شکل از بیماری نشانه های شکل حاد به صورت خفیف ظاهر می شود و تاول های مشخصی نیز در پوست ظاهر می شود و درصد تلفات کم تر است
تاول ها در حقیقت زیر پوستی بوده که در اثر ضربه یا فشار پاره شده و از آن خونابه ای حاوی خون خرده های بافتی و باکتری خارج می شود قبل از باز شدن آنها نیز به صورت برآمدگی هایی مشخص و نرمی روی عضلات قابل تشخیص است
شکل مزمن:
در این شکل از بیماری که معمولا به دنبال دو شکل اول ظاهر می شود فقط ضایعات جلدی وجود دارد که توسط عوامل ثانویه شدت می یابند معمولا تلفاتی وجود ندارد قارچی شدن ضایعات کنده شدن فلس ها تحلیل باله های شنا لاغری عدم تمایل به غذا گاهی تیرگی رنگ بدن ماهی و حتی در بعضی مواقع کوری ماهی و یا ضایعات داخلی شامل وجود تاول در عضلات می باشد
درمان:
درمان این بیماری معمولا سخت است وانتخاب دارو باید توسط یک فرد با تجربه و یا دامپزشک صورت گیرد:
(چون داروی خاصی برای درمان این بیماری پیدا نکردم به چند منبع مطمئن رجوع کردم و داروهای پیشنهادی آنها را برای شما می نویسم)
1.مخلوط سولفامرازین + سولفا گوانیدین یه میزان 264 میلیگرم به ازای هر کیلو گرم وزن ماهی در روز به مدت سه روز و از همین دارو به میزان 154 به ازای هر کیلو گرم وزن ماهی در روز به مدت یک هفته
2.اکسی تتراسایکلین به میزان 55 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن ماهی در روز به صورت مخلوط در غذا
3.اریترمایسین تزریقی (اریترو – 200 ) 20-40 میلی گرم در کیلو گرم وزن ماهی (به هیچ عنوان اگر تجربه ی این کار رو ندارید از این روش استفاده نکنید چون ممکنه باعث مرگ ماهیتون بشه)

+ نوشته شده در  پنجشنبه هشتم مهر 1389ساعت 20:27  توسط امید  | 

کرم های سفید یا پلاناریا(Planaria)

این کرم سفید رنگ از خانواده ترماتودها است و خطری برای ماهی ها و یا محیط آکواریوم ندارد.در واقع پلاناریا انگل نیست و میزبانی برای زندگی انتخاب نمیکند.
غذادهی زیاد(و یا بد) و آب آلوده شرایط را برای زندگی و تخم ریزی این کرم ها مهیا میکند
معمولا زیر شن های کف آکواریوم بهترین مکان برای زندگی و تکثیر پلاناریا است

علایم :

وجود کرم های ریز و سفید رنگ داخل آب آکواریوم که مدام در حال حرکت و جنب و جوش هستند.در مواردی که آب آکواریوم خیلی آلوده باشد تعداد این کرم ها به حدی زیاد میشود که روی سطح شیشه را هم پر میکنند

ضرورتی برای استفاده از دارو وجود ندارد و با تمیز نگه داشتن محیط آکواریوم این کرم خود به خود از بین خواهد رفت.ولی در موارد بسیار حاد میتوانیم از روش های زیر برای ریشه کنی این کرم استفاده کنیم

پاک سازی :

راه اول :

یکی از شیوه های ریشه کنی کرم پلاناریا استفاده از فرمالین 37% است.

1 تا 2 قطره به ازای هر گالن آب(هر گالن معادل 3.78 لیتر است) در آب های با سختی (GH) بین 0 تا 2
2 تا 3 قطره به ازای هر گالن آب(هر گالن معادل 3.78 لیتر است) در آب های با سختی (GH) بین 3 تا 5
4 تا 5 قطره به ازای هر گالن آب(هر گالن معادل 3.78 لیتر است) در آب های با سختی (GH) بالای 6

به دلیل وجود تخم پلاناریا دوز دارو باید روز اول و سوم و پنجم و هفتم تکرار شود.

محصولات آماده ای توی بازار هست که ماده اصلیشون فرمالین و مالاچیت گرینه

ماده موثره Sera Costapur و Tetra Contraspot و Tetra ContraIck هر سه فرمالین 37% و مالاچیت گرین است.


راه دوم :

یکی از سریع ترین و بهترین گزینه ها برای ریشه کنیه کرم پلاناریا استفاده از سرا تریمازول(Sera Tremazol) محصول کمپانی سرا است.ماده موثر این دارو پرازیکوانتل است.(مشخصات و دوز مصرفی دارو روی بروشور داخل جعبه موجود است)

راه سوم :

در صورتی که به سرا تریمازول دسترسی نیست معمول ترین راه برای ریشه کنی پلاناریا پرازیکوانتل (Praziquantel) یا لورنسیت (Lorencit) است.این قرص در ورق های 50 و 100 میلی گرمی در داروخانه های دامی موجود است.

2 میلی گرم به ازای هر لیتر آب به مدت 3 تا 5 روز.
پرازیکوانتل قادر به از بین بردن تخم کرم نیست.به منظور از بین بردن تخم پلاناریا دوز دارو بعد از 7 روز تجدید شود.

فرمالین حلالیت اکسیژن توی آب رو پایین میاره.هوادهی قوی فراموش نشه.

+ نوشته شده در  پنجشنبه هشتم مهر 1389ساعت 20:27  توسط امید  | 

پوسیدگی باله و دم و شیوه های درمان(Columnaris)

یکی از شایع ترین بیماری های آکواریوم پوسیدگی باله و دم و یا کالومناریس است.این بیماری منشا باکتریایی دارد.این باکتری در بیشتر منابع از خانواده باکتری های گرم منفی معرفی شده است.بعضی از منابع آن را گرم مثبت معرفی کرده اند.Flexibacter , Cytophaga , Myxobacteria از باکتری هایی هستند که به عنوان عامل این بیماری معرفی شده اند.
این بیماری تقریبا بین بیشتر ماهی ها مشترک است.

علایم :

1.در مراحل اولیه ضعیف شدن و فرسوده شدن باله و دم ماهی.نوک دم و باله ماهی نازک و ضعیف میشه
2.ریش ریش شدن و خورده شدن باله و دم ماهی
3.پدید آمدن زخم و خوردگی روی پوست بدن ماهی
4.تخریب لایه های پوست
5.کدر شدن سطح چشم(عفونت ثانویه)
6.به وجود آمدن زخم های سفید رنگ اطراف دهان
7.به وجود آمدن لایه های سفید و ابری و پنبه ای مانند روی زخم ها(عفونت قارچی)
8.تنفس سنگین و سریع و باز بودن آبشش ها
9.تغییر رنگ دادن غشای داخلی آبشش ماهی(خیلی روشن و بی رنگ یا قهوه ای تیره)در این حالت به دلیل مردن بافت داخلی آبشش (نکروز) مرگ ماهی 100% خواهد بود

درمان :

1.اضافه کردن یک قاشق غذا خوری نمک بدون ید به ازای هر 20 لیتر آب
2.استفاده از محلول آکریفلاوین(یک قطره در هر لیتر)در حال حاضر دارو هایی تو بازار موجود هست که ماده موثرشون آکریفلاوین است.
ماده موثره Sera Baktopur و Tetra General Tonic هر دو آکریفلاوین است
3.استفاده از یک آنتی بیوتیک وسیع الطیف

تصاویر برخی از نشانه های کلومناریس









+ نوشته شده در  پنجشنبه هشتم مهر 1389ساعت 20:26  توسط امید  | 

ویروس لیمفوسیستیس و شیوه های درمان(Lymphocystis)

لمفوسیستیس
یک بیماری مزمن عفونی است که بر آمدگی های تومور مانند خوش خیمی بر روی پوست و باله های بسیاری از ماهیان ایجاد می شود
علائم:
برآمدگی های زگیل مانند روی پوست (حتی بعضی وقتها بعضی ماهی ها به دلیل بزرگی این بر آمدگی های بر نحوه ی شنای ماهی تاثیر می گذارند ) در بعضی منابع نوشته شده که این بیماری بعضی وقت ها موجب هم جنس خواری می شود
بر آمدگی های پوستی به اندازه ی 0.3-2 میلیمتر و یا بزرگتر هستند این بر آمدگی ها به رنگ های کرمی صورتی خاکستری رنگ هستند
گاهی ممکن است بر سطح احشا و داخل عضلات نیز این بر آمدگی ها دیده شوند برآمدگی های این بیماری معمولا به صورت مجموعه ای از دانه های کنارهم تشکیل می شوند و انتشار یکنواختی ندارند
درمان:
متاسفانه این بیماری درمان قطعی ندارد در واقع بیشتر بیماری های ویروسی ماهی درمان قطعی ندارند و بیشتر ایمن سازی از طریق واکسیناسیون انجام می شود
با رعایت اصول قرنطینه جلوگیری از ورود ماهی بیمار آلوده به تانک میتوان تا حدود بسیار زیادی از این بیماری جلوگیری کرد

+ نوشته شده در  پنجشنبه هشتم مهر 1389ساعت 20:25  توسط امید  | 

ویروس طاعون یا پلیگ و شیوه های پیشگیری و مقابله(Plague)

در سپتامبر سال 1986 يک عفونت جدی در برخی از گونه های سيچلايد شروع به ظاهر شدن شد . اين عفونت در مخازن سالن های عمده فروشی های سراسر ايالات متحده ديده شد . به نظر ميرسيد که اين بيماری با ورود ماهی هايی از جنوب شرقی آسيا وارد ايالات متحده شده بود . بيماری بسيار عجيب و ويرانگر بود و در ماهی های ديسکس ، آنجل ، سورم ، اوراوس و اسکار ديده می شد .
تلفات اوليه بسيار بالا بود و اضطراب شديدی در بين توليد کننده و وارد کننده های ماهی های آکواريومی ديده می شد . در چند روز تمام مخازن سالن ها آلوده شدند و تلفات شروع شده بود و صاحبان مخازن به اين نتيجه رسيده بودند که اين عفونت از راه هوا وارد مخازن ديگه ميشد و باعث آلوده شدن کل سالن های ايالات متحده شده بود .
وقتی که آشکار شد اين بيماری مسری است ، ماهی های آلوده رو به آزمايشگاه پاتولوژی و تشخيص بيماری ها فرستادند . بعد از مدتی آزمايشگاه اعلام کرد که ماهی ها هيچ گونه نشانه اي از بيماری های هگزامتيا ، پسودوموناس ، استرپتاکوس و آيروموناس ندارند .
در اروپا نيز اين بيماری ظاهر شد و مردم اروپا علت آن را وجود سموم آلی در آب ميدانستند و بعد از چند روز نشانه های اين بيماری در مشرق زمين هم ديده شد و پرورش دهنده گان ماهی علت بروز اين بيماری رو قليايی بودن آب ميدانستند . هيچ کس در اصل علت درست بروز اين بيماری رو در بين ماهيان گونه سيچلايد نميدونست و تنها حدس و گمان هايی بود که پرورش دهنده گان ميزدند .
درمان در تمام کشور ها شروع شد ، هر شخص برداشت شخصی از اين بيماری ميکرد و شروع به درمان به وسيله : آسپرين ، قرص های سرما ، آب اسيد ، پرمنگنات پتاسيم ، تريچلافون ، تتراساکلين ، جنتوماکسين ، نيتروفورازون و مترونيدازول کردند ، ولی هيچ کدام از درمان ها موفق نبود .
در طول اين زمان پيشنهاد های گوناگونی برای درمان اين بيماری عنوان شد و باعث شد که يک جلسه در اورلاندو ايالت فلوريدا برگزار شود . در اين جلسه افراد زيادی که اين بيماری رو تجربه کرده بودند حضور داشتند . در اين جلسه ، تمام حظار به اين نتيجه رسيدند که اين بيماری به خودی خود باعث مرگ ماهی نميشود . اين بيماری در اصل يک نوع ويروس است که به سيستم ايمنی ماهی حمله ميکند و باعث بروز بيماری های ديگر در ماهی ميشود . در انتهای اين جلسه ، اين بيماری رو ايدز يا طاعون يا طاعون سياه ديسکس ناميدند .


بيماری وارد آکواريوم ميشود با ورود ماهی جديد ، گياهان ، وسايل تزينی ، غذا و حتی هوا . زمانی که ماهی آلوده به طاعون وارد آکواريوم جديد ميشد ، هيچ گونه علايمی از بيماری نداشت و کاملاً سالم و سر حال بود ، به اصطلاح بيماری درون ماهی به حالت خواب زمستانی بود .
بعد از 3 تا 5 روز نشانه های بيماری در آکواريوم ها ديده ميشد ، در ابتدا ماهی ها به قسمت های تاريک آکواريوم ميرفتند و کمتر شنا ميکردند و به اصطلاح کم رو می شدند . بعد از يه مدت يک لايه مخاطی بر روی پوستشون تشکيل ميشد و باله های ماهی شروع به فاسد شدن می شد و ماهی بيماری به صورت غير طبيعی نفس می کشيد . در اين مرحله اگر با دقت به ماهی نگاه ميکرديم ، ميديدم که در قسمت باله ها رنگ ماهی کاملاً کم رنگ شده و انگار باله ها به حالت فاسد شدن در امدن و ماهی ها خودشون رو به لوازم داخل آکواريوم ميکشيدند . در مراحل بعدی ماهی غذا نميخورد و همش در جای تاريک بدونه حرکت باقی ميموند . ماهی های بيمار در کف آکواريوم يا در سطح آکواريوم به صورت کج قرار ميگرفتند . در روز های اوليه اين بيماری ، طوری به نظر ميرسه که انگار ماهی در مرحله مرگ قرار داره و زجر بسيار شديدی رو تحمل ميکنه و لحظه های آخرين زندگيش هست .
آنجل ها بين 7 تا 14 روز به بيماری مبتلا ميشدند و پوسيدگی باله های اين ماهی بسيار شديد تر از ماهی های ديگه بود ، اين بيماری در آنجل خيلی شبيه بيماری مثانه بود و درمان اين بيماری در آنجل بسيار سخت تر از ماهی های ديگه بود . تلفات در آنجل فيش بسيار بيشتر از ماهی های ديگه بود .

دوره بيماری بين 7 تا 21 روز بود و ماهی های بسيار کمی زنده ميمونند و ميتونستند اين دوره رو تموم کنند ، اغلب ماهی هايی که اين دوره رو رد کرده بودند دچار بيماری های زيادی شده بودند . اکثرشون باله های نصفه داشتند و بيماری هايی از قبيل Flukes , Capillaria و Hexamitiases گرفته بودند و بايد اين بيماری ها درمان می شد .
نکته اي که خيلی جالب بود اين بود که ماهی هايی که از اين بيماری جون سالم به در ميبردند ، ديگه نسبت به طاعون مقاوم شده بودند ولی اين بيماری درونشون مونده بود و هر موقع وارد آکواريوم جديد ميشدند ، بقيه ماهی های داخل آکواريوم رو آلوده به بيماری طاعون ميکردند ولی برای خودشون هيچ مشکلی پيش نمييومد ، حتی ديده شد که ماهی های که 6 ماه از خوب شدنشون گذشته ، هنوز ناقل بيماری طاعون بودند .
در آن زمان ما به يه نتيجه کلی رسيديم که : هر شی يا ارگانيسمی که در محل آلوده بوده بايد کاملاً از بين ميرفت . به عنوان مثال : کيسه های ماهی ، جعبه هايی که کيسه ها درون اون قرار ميگرفتند ، تمامی فيلتر ها ، تمامی گياهان ، ماهی هايی که ميزبان اين بيماری هستند ( سورم - ديسکس - آنجل - سکار ) و حتی ماشين هايی که مسئول حمل و نقل ماهی ها بودند . ماهی هايی که تازه خريداری ميشدند هم بايد در مخازنی جدا و کاملاً دور از محل استقرار ماهی های بيماری ، قرار ميگرفتند .
تمام ماهی های جديد رو در قرنطينه به مدت 4 تا 6 هفته نگه ميداشتيم تا مطمئن بشيم که بيماری تاعون نداشته باشند . ( جالبه بدونيد که در سال 1986 ، بيش از 20 مرکز نگهداری ماهی در آمريکا به حالت قرنطينه در امد و اجازه خروج و ورود هيچ موجود زنده اي به داخل و خارج از قرنطينه داده نمی شد ، حتی پرسنلی که داخل قرنطينه بودند به مدت 1 ماه از محل خارج نشدند )

هیچ درمان قطعی برای ویروس پلیگ وجود ندارد.تنها راه مقابله با آن ایزوله نگه داشتن ماهی و جلوگیری از مبتلا شدن ماهی به عفونت های باکتریایی و قارچی و .... است
دور نگهداشتن ماهی از شرایط استرس زا و قوی نگهداشتن سیستم ایمنی بدن ماهی کمک زیادی به ماهی آلوده به ویروس میکند

آنتی بیوتیک های وسیع الطیف به همراه سموم ضد انگل و قارچ نظیر آکریفلاوین کمک بسیاری به درمان این بیماری میکند
+ نوشته شده در  پنجشنبه هشتم مهر 1389ساعت 20:25  توسط امید  | 

ورم شکمی و شیوه های درمان(Bloated Stomach)

یکی از شایع ترین بیماری های ماهیان آکواریومی است و منشا آن در بیشتر منابع باکتریایی و در بعضی از منابع ویروسی ذکر شده است
ورم شکمی در صورت عدم درمان مناسب و به موقع منجر به بیماری هایی مانند بیماری کیسه هوا(Sweem Bladder) و Head Standing میشود
شباهت های زیادی بین ورم شکمی(Bloated Stomach) واستسقا(Dropsy) وجود دارد که تشخیص آن در بعضی از موارد خیلی سخت و نیاز مند تجربه زیاد است.

علایم :

تنها علامت این بیماری باد کردن و ورم کردن معده و شکم ماهی است
در بیماری ورم شکمی این معده و شکم ماهی است که در اثر هضم نشدن بقایای غذا و نفخ معده ورم میکند.ولی در استسقا نوع ورم متفاوت است.بدن ماهی از 2 طرف متورم شده و فلس های ماهی برجسته و زاویه دار میشوند و چشم ها از حدقه بیرون میزنند
بر خلاف بیماری استسقا ماهی مبتلا به ورم شکمی اشتها و علاقه زیادی به خوردن دارد

عوامل تحریک کننده بیماری :


1.غذادهی زیاد به ماهی
2.مصرف بیش از حد غذای خشک
3.تغییر ناگهانی رژیم غذایی ماهی
4.تغییر ناگهانی Ph
5.آب آلوده

پیشگیری :

1.خیساندن غذای خشک قبل از مصرف بین 2 تا 3 دقیقه
2.اضافه کردن سولفات منیزیم به غذای ماهی
3.اضافه کردن اسفناج آب پز شده به غذای ماهی
4.اضافه کردن نخود فرنگی به غذای ماهی

درمان :

بالا بردن دمای آب (بین 30 تا 34 درجه سانتیگراد بر اساس مقاومت ماهی) به درمان این بیماری کمک میکند.
اضافه کردن 1 قاشق غذا خوری نمک بدون ید در هر 20 لیتر آب به درمان این بیماری کمک میکند.

راه اول :

غذا ندادن به ماهی به مدت 1 هفته

راه دوم :

اضافه کردن 2 قاشق چایخوری سولفات مینیزیم به ازای هر 10 گالن(10 گالن معادل 37.8 لیتر است)

راه سوم :

مترونیدازول :
250 میلی گرم به ازای هر 10 گالن معادل 37.8 لیتر آب(هر گالن 3.78 لیتر است)
دارو باید 3 بار به صورت یک روز در میان تکرار شود.قبل از اضافه کردن هر دوز 25 ٪ از آب آکواریوم سیفون شود.

+ نوشته شده در  پنجشنبه هشتم مهر 1389ساعت 20:24  توسط امید  | 

هد استندینگ و شیوه های درمان(Head Standing)

در این وضعیت سر ماهی رو به پایین و قسمت انتهایی و دم ماهی رو به بالاست
هد استندینگ بیماری نیست بلکه نوعی علامت است و میتواند دلایل متعددی داشته باشد

1.
2.
3.
4.بعضی از انگل های پوستی
5.دمای بالا
6.استرس

+ نوشته شده در  پنجشنبه هشتم مهر 1389ساعت 20:24  توسط امید  | 

انگل کیلودونلا و شیوه های درمان(Chilodonella)

انگل کیلودونلا از انواع انگل های تک یاخته ای (Protozoan) و یکی از معمول ترین بیماری های آکواریومی است.این انگل نه زنده زاست و نه تخم گذار!!!و به شیوه تقسیم شدن یا شکافته شدن 2 تایی (Binary Fission) تکثیر میشود.این انگل بیشتر در آب های سرد مشاهده میشود و پوست بدن و آبشش ماهی را درگیر میکند.شباهت های زیادی بین انگل کیلودونلا و انگل کاستیا وجود دارد که تشخیص آن در بعضی از موارد خیلی سخت و نیازمند تجربه زیاد است.

علایم :

1.خراشیدن و کوبیدن پوست بدن به اشیای داخل آکواریوم
2.تیره شدن رنگ بدن ماهی
3.بی حرکت ماندن یا گوشه گیر شدن ماهی
4.پدید آمدن نقطه ها و لکه های ابری و سفید رنگ روی سطح پوست ماهی
5.ابری شدن چشم
6.آمدن ماهی به سطح آب و تنفس سنگین و بریده و نا منظم برای گرفتن اکسیژن(در صورت آلوده شدن آبشش ها)
7.به وجود آمدن لایه سفید وصله مانند روی تن ماهی یا همون White Patch
8.ترشح موکوس روی سطح بدن ماهی به منظور محافظت بیشتر از پوست ماهی
9.کم شدن اشتهای ماهی
10.لاغر شدن ماهی
11.سست شدن ماهی و رفتی به حالتی شبیه به خواب یا کما!!! و نهایتا مرگ ماهی


این انگل به راحتی در آب شنا میکند و به دنبال میزبانی برای ادامه زندگی میگردد.در صورت بروز علائم در یک ماهی معمولا بیشتر ماهی های موجود در آن تانک به این انگل آلوده میشوند.کیفیت بد آب اکواریوم روند این بیماری رو تشدید میکند.غذای زنده و ماهی آلوده از اصلی ترین دلایل ورود این انگل به تانک است.

درمان :

بالا بردن دمای آب (بین 30 تا 34 درجه سانتیگراد بر اساس مقاومت ماهی) به درمان این بیماری کمک میکند.
اضافه کردن 1 قاشق غذا خوری نمک بدون ید در هر 20 لیتر آب به درمان این بیماری کمک میکند.

راه اول :

حمام نمک :

راه اول :

7.5 قاشق غذا خوری نمک بدون ید به ازای هر گالن آب(معادل 3.78 لیتر) و انتقال ماهی به این محلول تا زمانی که تعادل ماهی به هم بخوره(بسته به تحمل انواع مختلف بین 30 ثانیه تا چند دقیقه) و بعد از آن انتقال ماهی به آب تمیز.

راه دوم :

2.5 قاشق غذا خوری نمک بدون ید به ازای هر گالن آب(معالد 3.78 لیتر) و انتقال ماهی به این محلول برای مدت 10 الی 15 دقیقه و بعد از آن انتقال ماهی به آب تمیز.

راه دوم :

مالاچیت گرین :

1 میلی گرم به ازای هر 5 لیتر آب به مدت 4 تا 5 روز

به دلیل وجود تخم انگل درمان باید روز اول و سوم و پنجم و هفتم تکرار شود.

استفاده از پودر مالاچیت گرین به دلیل سمی بودن پیشنهاد نمیشه.در حال حاضر دارو هایی تو بازار موجود هست که ماده موثرشون فرمالین + مالاچیت گرین است.

ماده موثره Sera Costapur و Tetra Contraspot و Tetra ContraIck هر سه فرمالین 37% و مالاچیت گرین است.

راه سوم :

سولفات مس :

1 ملیگرم به ازای هر 5 لیتر آب.طول درمان 5 تا 7 روز.بعد از پایان این مدت 100% سیفون و تکرار مجدد دوز دارو

راه چهارم :

فرمالین :

1 تا 2 قطره به ازای هر گالن آب(هر گالن معادل 3.78 لیتر است) در آب های با سختی (GH) بین 0 تا 2
2 تا 3 قطره به ازای هر گالن آب(هر گالن معادل 3.78 لیتر است) در آب های با سختی (GH) بین 3 تا 5
4 تا 5 قطره به ازای هر گالن آب(هر گالن معادل 3.78 لیتر است) در آب های با سختی (GH) بالای 6

به دلیل وجود تخم انگل درمان باید روز اول و سوم و پنجم و هفتم تکرار شود.

محصولات آماده ای توی بازار هست که ماده اصلیشون فرمالین و مالاچیت گرینه

ماده موثره Sera Costapur و Tetra Contraspot و Tetra ContraIck هر سه فرمالین 37% و مالاچیت گرین است.

راه پنجم:

پرمنگنات پتاسیم :

حمام کوتاه مدت :
10 میلی گرم به ازای هر لیتر آب و حمام دادن ماهی به مدت 10 دقیقه

حمام دراز مدت :
1 یا 2 میلی گرم به ازای هر لیتر آب و حمام دادن ماهی به مدت حد اقل 4 ساعت

بهتره از آبی استفاده بشه که سختیش پایینه مثل آب r.o یا آبی که دو سومش آب مقطر باشه و یک سومش آب شیر.

راه ششم :

آکریفلاوین :

اضافه کردن یک تا 3 قطره از محلول آکریفلاوین در هر لیتر آب آکواریوم .
(1 گرم پودر آکریفلاوین در یک لیتر آب برابر است با یک لیتر محلول آکریفلاوین)

فرمالین حلالیت اکسیژن توی آب رو پایین میاره.هوادهی قوی فراموش نشه.

پرمنگنات پتاسیم حلالیت اکسیژن توی آب رو پایین میاره.هوادهی قوی فراموش نشه.

+ نوشته شده در  پنجشنبه هشتم مهر 1389ساعت 20:22  توسط امید  | 

انگل های روده ای و شیوه های درمان(Intestinal Parasites)

علایم :

1.مدفوع سفید(دراز یا کشدار)
2.غذا نخوردن ماهی
3.لاغر شدن ماهی
4.گوشه گیر و ترسو شدن ماهی
5.تیره شدن رنگ ماهی(دیسکس و بعضی از سیچلاید ها)
6.بیرون زدن روده ماهی(در موارد حاد و معمولا در سیچلاید های هیبرید مثل فلاور هورن)
7.وجود حباب های ریز هوا داخل مدفوع ماهی به صورتی که مدفوع ماهی رو روی سطح آب شناور شود

1.انگل تک یاخته ای هگزامیتا(Hexamita):

شایع ترین بیماری انگلی بین ماهیان آکواریومی هگزامیتا است

شیوه های درمان :

راه اول :

سریع ترین و بهترین گزینه برای درمان انگل روده ای از نوع هگزامیتا استفاده از فلاجلول (Sera Flagellol) محصول کمپانی Sera آلمان است(مشخصات و دوز مصرفی دارو روی بروشور داخل جعبه موجود است)

راه دوم :

اسپیروهگزوول (JBL Spirohexol) محصول کمپانی JBL آلمان(مشخصات و دوز مصرفی دارو روی بروشور داخل جعبه موجود است)

راه سوم :

هگزا اکس (Hexa EX) محصول کمپانی ZMF آلمان(مشخصات و دوز مصرفی دارو روی بروشور داخل جعبه موجود است)

راه چهازم :

در صورتی که به دارو های فوق دسترسی نیست معمول ترین راه برای درمان هگزامیتا مترونیدازول (Metronidazole) است.این قرص در ورق های 250 میلی گرمی در داروخانه های انسانی موجود است

250 میلی گرم به ازای هر 10 گالن معادل 37.8 لیتر آب(هر گالن 3.78 لیتر است)
دارو باید 3 بار به صورت یک روز در میان تکرار شود.قبل از اضافه کردن هر دوز 25 ٪ از آب آکواریوم سیفون شود

برای کامل شدن درمان بهتر است 24 ساعت قبل از شروع مترونیدازول از سولفات منیزیم استفاده شود.(2 قاشق چایخوری به ازای هر 37.8 لیتر آب)

2.انگل های کرمی ترماتود و سستود(Trematode & Cestode Intestinal Worms):

در صورتی که درمان هگزامیتا کارساز نبود قوی ترین احتمال وجود کرم های روده ای از نوع تریماتود و سستود است.

شیوه های درمان :

راه اول :

سریع ترین و بهترین گزینه برای درمان انگل روده ای از نوع ترماتود و سستود استفاده از قرص پرازیکوانتل (Praziquantel) یا لورنسیت (Lorencit) است.این قرص در ورق های 50 میلی گرمی در داروخانه های دامی موجود است

2 میلی گرم به ازای هر لیتر آب به مدت 2 الی 7 روز.نوع ایرانی (محصول شرکت داملران) بعد از 2 روز و نوع هلندی (محصول شرکت آلفاسان) بعد از 7 روز 100% سیفون
پرازیکوانتل قادر به از بین بردن تخم انگل نیست.به منظور از بین بردن تخم انگل ها دوز دارو بعد از 7 روز تجدید شود

برای کامل شدن درمان بهتر است 24 ساعت قبل از شروع پرازیکوانتل از سولفات منیزیم (Epsom Salt) استفاده شود(2 قاشق چایخوری به ازای هر 37.8 لیتر آب)

راه دوم :

تریمازول (Sera Tremazol) محصول کمپانی Sera آلمان.ماده موثر این دارو پرازیکوانتل است(مشخصات و دوز مصرفی دارو روی بروشور داخل جعبه موجود است)

راه سوم :

گیرودول (JBL Gyrodol) کمپانی JBL آلمان.ماده موثر این دارو پرازیکوانتل است(مشخصات و دوز مصرفی دارو روی بروشور داخل جعبه موجود است)

3.انگل کرمی نماتود (Nematode Intestinal Worm) :

در صورتی که درمان دارویی برای ترماتود و سستود کارساز نبود آخرین احتمال وجود کرم های روده ای از نوع نماتود است(پرازیکوانتل نماتود ها رو پوشش نمیدهد)

شیوه های درمان :

راه اول :

سریع ترین و بهترین گزینه برای درمان انگل روده ای از نوع نماتود استفاده از نماتول (Sera Nematol) محصول کمپانی Sera آلمان است(مشخصات و دوز مصرفی دارو روی بروشور داخل جعبه موجود است)

راه دوم :

لوامیزول (Levamisole) با نام تجاری لورامیزول (Loramisole).این دارو به صورت پودر در بسته های 5 گرمی در داروخانه های دامی موجود است
2 میلی گرم به ازای هر لیتر آب به مدت 24 ساعت
لوامیزول قادر به از بین بردن تخم انگل نیست.به منظور از بین بردن تخم انگل ها دوز دارو بعد از 7 روز تجدید شود

برای کامل شدن درمان بهتر است 24 ساعت قبل از شروع لوامیزول از سولفات منیزیم استفاده شود(2 قاشق چایخوری به ازای هر 37.8 لیتر آب)

راه سوم :

قرص مبندازول (Mebendazole) .این قرص در ورق های 100 میلی گرمی در داروخانه های انسانی موجود است
2 میلی گرم به ازای هر لیتر آب به مدت 24 ساعت
مبندازول قادر به از بین بردن تخم انگل نیست.به منظور از بین بردن تخم انگل ها دوز دارو بعد از 7 روز تجدید شود

برای کامل شدن درمان بهتر است 24 ساعت قبل از شروع مبندازول از سولفات منیزیم استفاده شود(2 قاشق چایخوری به ازای هر 37.8 لیتر آب)

پیشگیری همواره بهتر از درمان است.اگر هفته ای 3 بار به ماهیاتون دل +سیر بدید هیچ وقت به انگل روده ای آلوده نخواهند شد

+ نوشته شده در  پنجشنبه هشتم مهر 1389ساعت 20:17  توسط امید  | 

مطالب قدیمی‌تر