X
تبلیغات
ماهی فلاور

ماهی فلاور

انگل لرنه آ یا کرم قلابدار پوستی و شیوه های درمان(Lernea or Anchor Worm)

انگل قلاب دار لرنه آ نوعی انگل سخت پوست ماهیان آب شیرین است.این انگل در واقع کرم نیست و در ماهیان سرد آبی یا استخری مانند کپور ماهیان و آزاد ماهیان بسیار رایج است و به ندرت در آکواریوم مشاهده میشود.گلد فیش ها و کوی هایی که در استخر ها پرورش داده میشوند به همراه گیاهان آکواریومی و استفاده از غذای زنده عوامل اصلی انتقال این سخت پوست به مغازه های آکواریومی و تانک های خانگی هستند.انگل لرنه آ به شیوه تخم گذاری در تانک تکثیر میشود و مثل بیشتر سخت پوستان به روش پوست اندازی رشد میکند و تقریبا بیشتر ماهیان استخر یا تانک آلوده به آن دچار میشوند.انگل لرنه آ یکی از بزرگترین انگل ها محسوب میشود و با چشم غیر مسلح قابل رویت است.انگل ماده از نر بزگتر و طول عمرش بیشتر است.انگل ماده تخم ها را در زائده V شکلی که در انتهای بدنش است نگهداری میکند.شیوه تغذیه این انگل از بدن ماهی بسیار دردناک است.این انگل ماه ها زیر پوست و سپس عضله بدن ماهی پنهان شده و رشد و نمو میکند.به هنگام رسیدن به بلوغ شروع به بیرون آمدن از بافت بدن ماهی میکند که در این حالت زخم های بسیار زشتی روی بدن ماهی ایجاد میشود.در این مرحله لرنه آ شروع به تخم ریزی کرده و سپس میمیرد.این چرخه همواره ادامه خواهد داشت.زخم های ایجاد شده توسط این انگل معمولا دچار عفونت های باکتریایی و ویروسی و قارچی و در بعضی موارد گند خونی یا سپتی سمی میشوند.در بعضی از موارد زخم های ایجاد شده توسط لرنه آ توسط انگل های دیگری مثل کاستیا مورد هجوم قرار میگیرند که در این حالت احتمال مرگ ماهی بسیار زیاد است.

علایم :

1.اصلی ترین شیوه شناخت این انگل مشاهده انگل روی پوست بدن ماهی است.رنگ این انگل معمولا سبز روشن یا قرمز است
2.خراشیدن و کوبیدن پوست بدن به اشیای داخل آکواریوم
3.مشاهده نقاط ملتهب و قرمز روی سطح پوست
4.به وجود آمدن زخم های قرمز و و باز روی سطح پوست
5.بی حرکت ماندن یا گوشه گیر شدن ماهی
6.سست شدن ماهی و رفتن به حالتی شبیه به خواب یا کما!!! و نهایتا مرگ ماهی

درمان :

قبل از هر چیز انگل باید از بدن ماهی جدا شود.(با استفاده از یک پنس ضد عفونی شده در محلول غلیظ پرمنگنات) این عمل باید با احتیاط فران انجام شود

پرمنگنات پتاسیم :

حمام کوتاه مدت :
10 میلی گرم به ازای هر لیتر آب و حمام دادن ماهی به مدت 10 دقیقه

حمام دراز مدت :
1 یا 2 میلی گرم به ازای هر لیتر آب و حمام دادن ماهی به مدت حد اقل 4 ساعت

بهتره از آبی استفاده بشه که سختیش پایینه مثل آب r.o یا آبی که دو سومش آب مقطر باشه و یک سومش آب شیر.

سمومی مانند Dimilin و Trichlorfon و Dipterex و Dyloxدر درمان این انگل سخت پوست موثرند

پرمنگنات پتاسیم حلالیت اکسیژن توی آب رو پایین میاره.هوادهی قوی فراموش نشه.







عکس انگل لرنه آ


+ نوشته شده در  پنجشنبه هشتم مهر 1389ساعت 20:15  توسط امید  | 

انگل های آبششی و شیوه های درمان(Gill Flukes)

انگل های آبششی از شایع ترین بیماری های آکواریوم هستند و بر خلاف بیماری های عفونی و ویروسی تقریبا بین بیشتر ماهی ها مشترکند.
این انگل ها از نوع کرمی و از گونه ترماتود ها (Trematode) هستند.

علایم :

1.کار نکردن آبشش ها(یکی یا هر دو)
2.تنفس سنگین و باز بودن آبشش ها
3.قرمز بودن غشای داخلی آبشش
4.لاغر شدن ماهی
5.خراشیدن و کوبیدن قسمت در پوش آبشش به اشیای داخل آکواریوم

درمان :

راه اول :

معمول ترین و رایج ترین شیوه درمان انگل های آبششی استفاده از فرمالین 37% است.

1 تا 2 قطره به ازای هر گالن آب(هر گالن معادل 3.78 لیتر است) در آب های با سختی (GH) بین 0 تا 2
2 تا 3 قطره به ازای هر گالن آب(هر گالن معادل 3.78 لیتر است) در آب های با سختی (GH) بین 3 تا 5
4 تا 5 قطره به ازای هر گالن آب(هر گالن معادل 3.78 لیتر است) در آب های با سختی (GH) بالای 6

به دلیل وجود تخم انگل درمان باید روز اول و سوم و پنجم و هفتم تکرار شود.

محصولات آماده ای توی بازار هست که ماده اصلیشون فرمالین و مالاچیت گرینه

ماده موثره Sera Costapur و Tetra Contraspot و Tetra ContraIck هر سه فرمالین 37% و مالاچیت گرین است.

راه دوم :

یکی از سریع ترین و بهترین گزینه ها برای درمان انگل ها آبششی استفاده از سرا تریمازول(Sera Tremazol) محصول کمپانی سرا است.ماده موثر این دارو پرازیکوانتل است.(مشخصات و دوز مصرفی دارو روی بروشور داخل جعبه موجود است)

راه سوم :

در صورتی که به سرا تریمازول دسترسی نیست معمول ترین راه برای درمان انگل آبششی پرازیکوانتل (Praziquantel) یا لورنسیت (Lorencit) است.این قرص در ورق های 50 و 100 میلی گرمی در داروخانه های دامی موجود است.

2 میلی گرم به ازای هر لیتر آب به مدت 2 روز(در بسیاری از منابع این مدت بین 3 تا 5 روز عنوان شده)
پرازیکوانتل قادر به از بین بردن تخم انگل نیست.به منظور از بین بردن تخم انگل ها دوز دارو بعد از 7 روز تجدید شود.

فرمالین حلالیت اکسیژن توی آب رو پایین میاره.هوادهی قوی فراموش نشه.

درمان انگل آبششی خیلی سخت و زمان بره(به دلیل وجود تخم انگل توی تانک)قبل از معرفی ماهی جدید (مخصوصا دیسکس) به تانک اصلی ماهی رو قرنطینه کنید و از کاستاپور یا کنترا اسپات استفاده کنید(دوره کامل)
+ نوشته شده در  پنجشنبه هشتم مهر 1389ساعت 20:15  توسط امید  | 

انگل پوستی جیروداکتیلوس و شیوه های درمان(Gyrodactylus)

ژیروداکتیلوس
عموما به عنوان تروماتود* پوست یافت می شوند ولی ممکنه در تمام سطح بدن (شامل آبشش ها و باله ها)یافت شوند طول آنها حداکثر به یک میلیمتر می رسد و ممکن است با چشم غیر مصلح نیز دیده شوند
این گونه از انگل (انگل های ژیروداکتیلوس) زنده زا هستند و جهت جابه جایی خود را به شکل حلقه در آورده و هر زمان که قلابها را به داخل بدن میزبان وارد می کنند زخم ها نفوذی کوچکی ایجاد می کنند
وجود مونوژن ها معمولا در تعداد کم طبیعی است ولی در بچه ماهی ها و آلودگی شدید در ماهی های بزرگتر می تواند برای ماهی مشکلات جدی به دنبال داشته باشد
علائم :
اغلب پوست ماهی در اثر تولید بیش از حد ترشحات مخاطی و وارد شدن صدمه به لایه ی اپیدرم خاکستری رنگ شده و باله ها معمولا به صورت رشته رشته می شوند در بعضی مواقع دیده شده آبشش ها نیز آلوده شده و تنفس ماهی بسیار سخت شده است
درمان:
برای درمان این بیماری می توان از:
1. محلول فرمالین با غلظت 1:4000 (250 پی پی ام) به مدت یک ساعت به روش حمام استفاده کرد


2. تری کلروفون هم میشود با غلظت 25/0 میلی گرم در لیتر به صورت حمام طولانی مدت استفاده کرد


* ترماتودهای مونوژن(تک میزبان):
این ترماتودهای آبشش و پوست دارای پراکندگی جهانی بوده و هم در آب شیرین و هم در آب شور یافت می شوند
این انگل از ناحیه ی بیرونی به سطح بدن می چسبد
دو انگل معروف این گروه ژیروداکتیلوس و داکتیلوژیروس هستند

+ نوشته شده در  پنجشنبه هشتم مهر 1389ساعت 20:14  توسط امید  | 

انگل گلوجیا و شیوه های درمان(Glugea)

گلوجیا
این انگل معمولا در آب های گرم و نیز در ماهیان دریایی ایجاد بیماری می کند
این انگل معمولا به عنوان یا انگل مهم به حساب نمی آید
علائم:
این انگل معمولا باعث تخریب موضعی بافت می شود
در بعضی مواقع این انگل (کیست های این انگل) به شکل دانه هایی به ابعاد چند میلیمتر ظاهر می شود در آلودگی شدید تخریب بافت ها و در نهایت موجب ناتوانی و مرگ ماهی می شود
در ماهیان در حال مرگ اندام های داخلی بدم متورم می شود و یا به صورت لکه های سفید دیده می شوند
درمان:
درمانی برای ماهی های آلوده به این انگل وجود ندارد ولی رعایت اصول قرنطینه و وارد نمودن ماهی آلوده به تانک می تواند از مبتلا شدن ماهیان به این بیماری جلوگیری کند در ضمن دادن ماهی آلوده به این انگل به عنوان غذا به ماهیان دیگر باعث انتقال این بیماری می شود

+ نوشته شده در  پنجشنبه هشتم مهر 1389ساعت 20:13  توسط امید  | 

انگل ادنیوم یا مخملک و شیوه های درمان(Velvet Disease or Oodinium)

مخملک
عامل این بیماری تک یاخته ای به نام اادینیوم است . این انگل دارای گونه های متفاوتی استولی مهمترین آنها که باعث ایجاد بیماری در ماهیا ن میشود انگل آمیلو اادینیوم (ماهیان آب شور) و انگل پیسین اادینیو (در آب شیرین) هستند
علائم:
در آلودگی شدید به این انگل نشانه های نا آرامی بلعیدن هوا و ساییدن بدن به اطراف مشاهده می شودماهی بیمار معمولا بی اشتها می شود و رشد ماهی کاهش پیدا می کند
در این بیماری پوست ماهی معمولا حالت مخملی پیدا کرده و اغلب خوردگی باله ها التهاب و خونریزی آبشش ها نیز دیده می شود در بعضی مواقع پوست ماهی به آبی روشن متمایل می شود
در ماهیان آب شور این انگل بیشتر روی آبشش ها مستقر می شود ولی در حالت شدید روی دیگر نواحی مثل پوست باله ها و چشم ها نیز رشد می کند به طوری که سطح بدن ماهی حالت پودری یا مخملی به خود می گیرد
درمان:
* راه اول :
سولفات مس :
برای درمان ماهی از این دارو دو روش وجود دارد که بسته به پیشرفت بیماری متفاوت است

استفاده از حمام طولانی مدت سولفات مس با غلظت 1 میلیگرم در لیتر به مدت 10-14 روز موثر ترین روش درمان و کنترل بیماری است
---حمام کوتاه مدت ماهیها با آب شیرین به مدت 2-5 دقیقه نیز در درمان آمیلواادینیوز موثر است

بالا بردن دمای آب (بین 30 تا 34 درجه سانتیگراد بر اساس مقاومت ماهی) به درمان این بیماری کمک میکند.
اضافه کردن 1 قاشق غذا خوری نمک بدون ید در هر 20 لیتر آب به درمان این بیماری کمک میکند.

راه دوم:

حمام نمک :

راه اول :

7.5 قاشق غذا خوری نمک بدون ید به ازای هر گالن آب(معادل 3.78 لیتر) و انتقال ماهی به این محلول تا زمانی که تعادل ماهی به هم بخوره(بسته به تحمل انواع مختلف بین 30 ثانیه تا چند دقیقه) و بعد از آن انتقال ماهی به آب تمیز.

راه دوم :

2.5 قاشق غذا خوری نمک بدون ید به ازای هر گالن آب(معالد 3.78 لیتر) و انتقال ماهی به این محلول برای مدت 10 الی 15 دقیقه و بعد از آن انتقال ماهی به آب تمیز.

راه سوم:

مالاچیت گرین :

1 میلی گرم به ازای هر 5 لیتر آب به مدت 4 تا 5 روز

به دلیل وجود تخم انگل درمان باید روز اول و سوم و پنجم و هفتم تکرار شود.

استفاده از پودر مالاچیت گرین به دلیل سمی بودن پیشنهاد نمیشه.در حال حاضر دارو هایی تو بازار موجود هست که ماده موثرشون فرمالین + مالاچیت گرین است.

ماده موثره Sera Costapur و Tetra Contraspot و Tetra ContraIck هر سه فرمالین 37% و مالاچیت گرین است.

*راه چهارم

سولفات مس :

1 ملیگرم به ازای هر 5 لیتر آب.طول درمان 5 تا 7 روز.بعد از پایان این مدت 100% سیفون و تکرار مجدد دوز دارو

راه پنجم:

فرمالین :

1 تا 2 قطره به ازای هر گالن آب(هر گالن معادل 3.78 لیتر است) در آب های با سختی (GH) بین 0 تا 2
2 تا 3 قطره به ازای هر گالن آب(هر گالن معادل 3.78 لیتر است) در آب های با سختی (GH) بین 3 تا 5
4 تا 5 قطره به ازای هر گالن آب(هر گالن معادل 3.78 لیتر است) در آب های با سختی (GH) بالای 6

به دلیل وجود تخم انگل درمان باید روز اول و سوم و پنجم و هفتم تکرار شود.

محصولات آماده ای توی بازار هست که ماده اصلیشون فرمالین و مالاچیت گرینه

ماده موثره Sera Costapur و Tetra Contraspot و Tetra ContraIck هر سه فرمالین 37% و مالاچیت گرین است.

راه ششم:

پرمنگنات پتاسیم :

حمام کوتاه مدت :
10 میلی گرم به ازای هر لیتر آب و حمام دادن ماهی به مدت 10 دقیقه

حمام دراز مدت :
1 یا 2 میلی گرم به ازای هر لیتر آب و حمام دادن ماهی به مدت حد اقل 4 ساعت

بهتره از آبی استفاده بشه که سختیش پایینه مثل آب r.o یا آبی که دو سومش آب مقطر باشه و یک سومش آب شیر.

راه هفتم:

آکریفلاوین :

اضافه کردن یک تا 3 قطره از محلول آکریفلاوین در هر لیتر آب آکواریوم .
(1 گرم پودر آکریفلاوین در یک لیتر آب برابر است با یک لیتر محلول آکریفلاوین)

فرمالین حلالیت اکسیژن توی آب رو پایین میاره.هوادهی قوی فراموش نشه.

پرمنگنات پتاسیم حلالیت اکسیژن توی آب رو پایین میاره.هوادهی قوی فراموش نشه.

+ نوشته شده در  پنجشنبه هشتم مهر 1389ساعت 20:12  توسط امید  | 

انگل آبششی داکتیلوجیروس و شیوه های درمان(Dactylogyrus)

داکتیلوژیروس

گونه های این انگل معمولا مونوژن* های آبشش هستند ولی فقط منحصر به آبشش ها نیستند

علائم:
ایجاد صدمات موضعی در آبشش که ناشی از چسبیدن اندام های قلاب مانند انگل به آبشش و نیز فعالیت تغذیه ای کرم است رخ می دهد
ممکن است آلودگی شدید ماهی به این انگل باعث ایجاد اختلال در انجام وظایف طبیعی آبشش و نارسایی تنفسی شود این موضوع در زمانی که درجه ی حرارت آب بالاست و یا زمانی که اکسیژن محلول در آب بالاست و یا زمانی که اکسیژن محلول در آب کم می شود اهمیت بیشتری پیدا می کند
درمان:
در برابر ماهیان مبتلا می توان از :
1.فرمالین

2.مالاشیت گرین

3. تری کلروفون بنا به مقادیر توصیه شده استفاده کرد (شبیه به ژیروداکتیلوس)

+ نوشته شده در  پنجشنبه هشتم مهر 1389ساعت 20:11  توسط امید  | 

استسقا یا آب آوردگی شکم و شیوه های درمان(Dropsy)

یکی از زشت ترین و سخت ترین بیماری های ماهیان آکواریومی است و منشا آن باکتریایی و در بعضی از موارد ویروسی است(بیشتر در مورد گلد فیش ها)
استسقا در صورت عدم درمان مناسب و به موقع در 99% موارد منجر به مرگ ماهی میشود.فقط در صورت تشخیص به موقع و سریع با استفاده از آنتی بیوتیک های وسیع الطیف میتوانیم به درمان بیماری امیدوار باشیم
شباهت های زیادی بین استسقا(Dropsy) و ورم شکمی(Bloated Stomach) وجود دارد که تشخیص آن در بعضی از موارد خصوصا در مراحل ابتدایی خیلی سخت و نیاز مند تجربه زیاد است.

علایم :

1.تورم و باد کردن طرفین بدن ماهی(به دلیل جمع شدن آب و مایعات در شکم و باقت های درونی)
2.برجسته و زاویه دار شدن فلس های بدن ماهی(به دلیل فشاری که مایعات داخلی از داخل به بدن ماهی وارد میکنند)
3.بیرون زدن چشم ها از حدقه
4. نداشتن اشتها(بر خلاف بیماری ورم شکمی)
5.پریدن رنگ بدن ماهی
6.سست و بی تعاد شدن ماهی
7.توقف ماهی در گوشه ای از کف یا سطح آکواریوم و در نهایت مرگ ماهی

عوامل تحریک کننده بیماری :

1.آب آلوده
2.تغذیه نا مناسب

درمان :

بالا بردن دمای آب (بین 30 تا 34 درجه سانتیگراد بر اساس مقاومت ماهی) به درمان این بیماری کمک میکند.
اضافه کردن 1 قاشق غذا خوری نمک بدون ید در هر 20 لیتر آب به درمان این بیماری کمک میکند.
اضافه کردن 2 قاشق چایخوری سولفات مینیزیم به ازای هر 10 گالن(هر گالن معادل 3.78 لیتر است)

استسقا اگر در مراحل ابتدایی تشخیص داده شود با آنتی بیوتیک های وسیع الطیف قابل درمان است
آنتی بیوتیک هایی مانند تتراسایکلین ، کلرامفنیکل ، سولفات نئومایسین ، پنیسیلین و نالیدیکسیک اسید در درمان استسقا موثرند

به حالت برجستگی فلسها دقت کنید

















+ نوشته شده در  یکشنبه چهارم مهر 1389ساعت 22:32  توسط امید  | 

بیماری بیرون زدگی چشم و شیوه های درمان(Pop Eye or Bubble Eye)

بیرون زدن چشم نوعی بیماری باکتریایی است که معمولا در شرایط استرس،تغذیه بد،آب کثیف یا بیماری های انگلی و ضعیف شدن سیستم ایمنی بدن ماهی بروز میکند.عامل این بیماری نوعی باکتری گرم مثبت است

علایم :

بیرون زدن یک یا هر دو چشم از حدقه

شیوه های درمان :

اضافه کردن 1 قاشق غذا خوری نمک بدون ید در هر 20 لیتر آب به درمان این بیماری کمک میکند

سریع ترین و بهترین گزینه برای درمان بیرون زدگی چشم استفاده از آنتی بیوتیک های وسیع الطیف است
آنتی بیوتیک هایی مانند اریترومایسین ، سیپروفلوکساسین ، استرپتومایسین و نئومایسین سولفات 100% در درمان این بیماری موثرند

250 میلی گرم به ازای هر 10 گالن معادل 37.8 لیتر آب(هر گالن 3.78 لیتر است)
دارو باید 7 روز متوالی تکرار شود.قبل از اضافه کردن هر دوز 25 ٪ از آب آکواریوم سیفون شود

در بعضی از موارد بیرون زدن چشم خود ناشی از وجود بیماری های دیگری مانند انگل های پوستی و آبششی یا بیماریی مانند استسقا است.در واقع در این حالت بیماری بیرون زدن چشم نوعی علامت ثانویه است.بیماری اولیه سیستم ایمنی بدن ماهی را ضعیف کرده و ماهی ضعیف شده مستعد آلوده شدن به انواع بیماری های عفونی مانند بیرون زدگی چشم و ... خواهد بود.در این حالت تشخیص بسیار سخت و نیاز مند تجربه فراوان است و در صورتی که بیماری اولیه درمان نشود مصرف آنتی بیوتیک بی فایده خواهد بود.

+ نوشته شده در  یکشنبه چهارم مهر 1389ساعت 22:30  توسط امید  | 

بیماری ابری شدن سطح چشم و شیوه های درمان Cloudy Ey



+ نوشته شده در  یکشنبه چهارم مهر 1389ساعت 22:28  توسط امید  | 

بیماری ابری شدن سطح چشم و شیوه های درمان(Cloudy Eye)

کدر شدن و ابری شدن سطح چشم ماهی نوعی بیماری باکتریایی است که معمولا در شرایط استرس،تغذیه بد،آب کثیف یا بیماری های انگلی و ضعیف شدن سیستم ایمنی بدن ماهی بروز میکند.عامل این بیماری نوعی باکتری گرم مثبت است

علایم :

1.در مراحل اولیه کدر شدن و ابری شدن سطح چشم ماهی
2.در مراحل حاد به وجود آمدن بافتی سفید و کرم رنگ روی سطح چشم به صورتی که روی چشم پوشانده میشود(با بیرون زدگی چشم اشتباه نشود)

پیشروی این بیماری بسیار سریع و باور نکردنی است.در بعضی از مواقع از زمان شروع اولین علائم بیماری تا مرگ ماهی تنها چند ساعت فرصت است
در مراحل حاد این بیماری،بعد از درمان ممکن است چشم ماهی بینایی خود را از داست بدهد
در بعضی از موارد ماهی های دیگر موجود در تانک به چشم آلوده ماهی بیمار حمله کرده و چشم ماهی را تخلیه میکنند!!!!بنا بر این بهتر است ماهی بیمار در تانکی مجزا قرنطینه شود

شیوه های درمان :

اضافه کردن 1 قاشق غذا خوری نمک بدون ید در هر 20 لیتر آب به درمان این بیماری کمک میکند

در مراحل اولیه(ابری شدن ملایم سطح چشم) اضافه کردن نمک و سیفون منظم و سنگین روزانه(حد اقل 50%)برای درمان بیماری کافی است و نیازی به استفاده از دارو نیست

در مراحل حاد چاره ی جز استفاده از آنتی بیوتیک وجود ندارد
سریع ترین و بهترین گزینه برای درمان ابری شدن سطح چشم استفاده از آنتی بیوتیک های وسیع الطیف به همراه پماد های آنتی بیوتیک دار و ضد قارچ است
آنتی بیوتیک هایی مانند اریترومایسین ، سیپروفلوکساسین ، استرپتومایسین و نئومایسین سولفات 100% در درمان این بیماری موثرند

250 میلی گرم به ازای هر 10 گالن معادل 37.8 لیتر آب(هر گالن 3.78 لیتر است)
دارو باید 7 روز متوالی تکرار شود.قبل از اضافه کردن هر دوز 25 ٪ از آب آکواریوم سیفون شود

استفاده از پماد نیستات و تترا سایکلین روی سطح چشم کمک فراوانی به درمان این بیماری میکند

+ نوشته شده در  یکشنبه چهارم مهر 1389ساعت 22:26  توسط امید  | 

مطالب جدیدتر
مطالب قدیمی‌تر